Dat gebeurt zelden. Meestal ben ik degene die vertrekt, de honden een knuffel geeft, de kinderen kust en belooft dat ik snel weer terug kom. Nu was het huis leeg en moest ik vier keer per dag met de honden lopen, waarvan minstens twee keer door de regen.

Al snel vond ik mezelf zielig. Zo zielig dat ik op zoek ging naar vermaak. Dat vond ik in de vorm van Olivia's knuffelbeer. Olivia slaapt al zeventien jaar met haar Beer. Ooit was het een glanzende, zachte panda, nu is het een verwassen, hier en daar kalend vod. Ze had hem niet mee naar Londen genomen, omdat ze bang was dat er iets met hem zou gebeuren.

'Ik zorg wel voor hem,' had ik beloofd. 'Dat is niet geruststellend, eerder angstaanjagend,' had ze gezegd. Ze kent me te goed.

Ik besloot Beer meer van de wereld te laten zien, nam hem mee uit eten, naar de tennisclub en liet hem kennismaken met iedereen die ik onderweg tegenkwam. Natuurlijk legde ik alle avonturen van Beer vast in beeld en geschrift. De foto's en de verhaaltjes plaatste ik op Facebook, zodat Olivia er in Londen van kon meegenieten.



'O MIJN GOD!' berichtte ze op mijn profiel. 'Ik kan jou echt niet alleen thuis laten. Laat Beer met rust! Hij was veiliger geweest als ik hem had meegenomen.'
Daar moest ik erg om lachen.
'Dus jij denkt dat Beer veiliger is bij jou in Londen, dan thuis bij mij?' vroeg ik. 
'It would have been safer in bloody Iraq,' antwoordde ze.

Het hoogtepunt moest nog komen. Dat was het filmpje van Beer die door een tenniscoach op een racket werd gelegd, waarna hij hem tien keer liet stuiteren in het kader van de cursus: "Hoe een beer te slaan".

Beer werd al snel een ster in de Algarve. Als ik hem niet bij me had, waren mensen teleurgesteld, omdat ze ook met hem op de foto wilden. Ik overwoog een Facebook-profiel voor hem aan te maken en een boek over hem te schrijven, want ik meende dat ik zijn karakter zag groeien. Hij kreeg er langzaam maar zeker net zoveel lol in als ik, echt. Ik zag duidelijk verschil tussen de eerste foto's van Beer, toen Olivia net weg was, en hij zich erg eenzaam voelde, en de latere foto's, toen hij in de armen van onbekende dames lag en zich door iedereen liet kussen. Aan de andere kant: een grap is maar zo lang leuk, dat houden wij Sam ook altijd voor. Misschien was het beter om op het hoogtepunt te stoppen.



Toen Olivia weer thuis kwam, rukte ze Beer uit mijn armen en duwde haar neus in de restanten van zijn vacht. 
'Hij ruikt anders,' zei ze met afgrijzen in haar stem. 'Niet meer naar Beer.'
'Dat komt vanzelf wel weer goed,' beloofde ik. 'Dit was de laatste keer dat ik Beer thuis laat,' nam ze zich voor. 
Ze zag niet dat hij nog even snel naar me knipoogde voordat ze hem in haar bed legde.